کنفرانس جهانی مهارت ۲۰۲۶ با شعار «شکل‌دهی به آینده‌ای مهارت‌محور» از ۲۳ تا ۲۵ سپتامبر ۲۰۲۶ به میزبانی شهر شانگهای چین و هم‌زمان با چهل‌وهشتمین دوره مسابقات جهانی مهارت در محل مرکز ملی همایش‌ها و نمایشگاه‌های شانگهای در حال برگزاری است.

به گزارش روابط عمومی سازمان آموزش‌ فنی‌وحرفه‌ای کشور،  «فاطمه منصوری»، سرپرست سازمان آموزش فنی‌وحرفه‌ای کشور، در «نشست وزرا در کنفرانس جهانی مهارت،» به عنوان نماینده جمهوری اسلامی ایران در سازمان جهانی مهارت، شرکت کرد و به سخنرانی با موضوع آموزش‌های مهارتی و نگاه ایران پرداخت.

نشست وزرا در کنفرانس جهانی مهارت بالاترین سطح گفت‌وگوی سیاست‌گذاری در رویداد دوسالانه مسابقات و کنفرانس جهانی مهارت است. 

در این گردهمایی اختصاصی، وزرا و مقامات عالی‌رتبه حوزه‌های آموزش، کار، اشتغال و مهارت‌آموزی کشورهای عضو در کنار سازمان‌های بین‌المللی گردهم می‌آیند.

محورهای اصلی این دوره از کنفرانس بر «تأثیر تحول‌آفرین هوش مصنوعی و فناوری‌های نوین بر نظام‌های آموزش مهارتی»، «شمول‌پذیری و عدالت در دسترسی به مهارت‌ها» و «توسعه همکاری‌های بین‌المللی در چارچوب برنامه‌های پس از ۲۰۳۰» متمرکز است.

���� متن سخنرانی سرپرست سازمان آموزش فنی‌وحرفه‌ای کشور به شرح زیر است:

به نام خدا

خانم رئیس، وزرای محترم، همکاران گرامی

در ابتدا، صمیمانه از میزبانان بزرگوارمان، جمهوری خلق چین، وزارت منابع انسانی و تأمین اجتماعی و شهر شانگهای، برای این میزبانی سخاوتمندانه تشکر می‌کنم.

اجازه بدهید با یک پرسش آغاز کنم: وقتی از مسابقات جهانی مهارت سخن می‌گوییم، واقعاً از چه سخن می‌گوییم؟ آیا فقط از مدال؟ از رنگینک؟ یا از چیزی بسیار بزرگ‌تر؟ مدال ارزشمند است؛ اما دستاورد واقعی مسابقات جهانی مهارت، خودِ مهارت است؛ و مهارت زمانی معنای واقعی خود را پیدا می‌کند که به زندگی انسان گره بخورد.

برای ایران، مسابقات جهانی مهارت صرفاً یک رقابت نیست؛ معیاری است برای سنجش فاصله میان نظام ملی مهارت ما و استانداردهای جهانی. به همین دلیل، در سازمان آموزش فنی‌وحرفه‌ای ایران، در حال ایجاد سازوکاری ملی هستیم تا استانداردهای مسابقات را به نظام آموزشی کشور بازگردانیم؛ به برنامه‌های درسی، آموزش مربیان و ارزیابی مهارت. این همان چیزی است که من می‌نامم: از مدال تا مهارت.

اما مهارت نباید در سالن‌های مسابقه باقی بماند. مهارت باید به بازار کار، کارآفرینی و زندگی واقعی انسان‌ها متصل شود. و مسابقات جهانی مهارت، چیز مهم دیگری نیز به ما می‌دهد: فضایی برای یادگیری متقابل و دیپلماسی مهارت. از این رو، سه اولویت را پیشنهاد می‌کنم:

۱. به‌رسمیت‌شناسی متقابل استانداردهای مهارتی

 ۲. تقویت همکاری جنوب-جنوب و همکاری‌های سه‌جانبه

 ۳. و ایجاد شبکه‌های پایدار میان جوانان ماهر. زیرا رقبا ممکن است در میدان رقیب یکدیگر باشند؛ اما بیرون از میدان می‌توانند همکار، شریک و سازندگان آینده باشند.

وزرای محترم، همکاران گرامی، ما اینجا گرد هم آمده‌ایم تا درباره مهارت، آموزش و آینده جوانان سخن بگوییم. اما اگر خودِ کودکان آینده‌ای نداشته باشند، یا بیگناه مانند آنچه در میناب و لامرد بر سرکودکان بیگاه آمد، هیچ آینده معناداری وجود نخواهد داشت. آینده‌ای که ما می‌خواهیم، آینده‌ای است که در آن هر کودک حق دارد زندگی کند، بیاموزد، مهارت پیدا کند و رویا داشته باشد. از این رو مسیر ما این است: از مدال تا مسئولیت؛ از افتخار فردی تا نهادسازی؛ از رقابت در میدان تا همکاری در مقیاس جهانی؛ و از همکاری تا صلحی که در آن هیچ کودکی دیگر هرگز قربانی نشود. سپاسگزارم.